Από τις διατάξεις του άρθρου 7 παρ. 1 του Ν. 2112/1920 των άρθρων 648, 652 και 281 του ΑΚ σε συνδυασμό και με εκείνες των άρθρων 656, 349-351, 57, 200, 288 ΑΚ και 5 παρ. 3 του Ν. 3198/1955 προκύπτει ότι η βλαπτική για τον εργαζόμενο μεταβολή των όρων της συμβάσεως εργασίας δεν επιφέρει τη λύση μονομερώς αυτής, ούτε υποχρεώνει το μισθωτό να αποχωρήσει από την εργασία του, αλλά παρέχει σ' αυτόν το δικαίωμα είτε να αποδεχθεί τη μεταβολή και να παραμείνει στην εργασία του, οπότε συντελείται νέα, τροποποιητική της αρχικής σύμβαση εργασίας, είτε να θεωρήσει τη μεταβολή ως άτακτη καταγγελία της συμβάσεως από τον εργοδότη και αποχωρώντας από την εργασία του να αξιώσει την οφειλόμενη αποζημίωση, είτε να αποκρούσει τη μεταβολή και να συνεχίσει να προσφέρει την εργασία του υπό τους αρχικούς όρους αξιώνοντας την τήρηση των όρων αυτών. Επιπλέον, εάν η επιχειρηθείσα από τον εργοδότη μεταβολή καθ' υπέρβαση των τασσομένων από τη διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ ορίων προσβάλλει την προσωπικότητα του μισθωτού ως προς την επαγγελματική του αξία και τον εκθέτει στους συναδέλφους του και γενικά στο κοινωνικό του περιβάλλον, ο μισθωτός μπορεί να αξιώσει χρηματική ικανοποίηση για την ηθική του βλάβη από την παραπάνω πράξη του εργοδότη.

Απόφαση 1930 / 2008 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Θεμέλη, Ειρήνη Αθανασίου, Βαρβάρα Κριτσωτάκη και Παναγιώτη Κομνηνάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 7 Οκτωβρίου 2008, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ - ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Πίκουλα, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Του αναιρεσιβλήτου: Ψ, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Καλλιόπη Νταφοπούλου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-6-2005 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ιωαννίνων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 153/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 135/2007 του Εφετείου Ιωαννίνων. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 26-6-2007 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Παναγιώτης Κομνηνάκης, διάβασε την από 19-9-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων αναιρέσεως. Η πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.- Από τις διατάξεις του άρθρου 7§ 1 του ν. 2112/1920 και των άρθρων 648 , 652 και 281 ΑΚ προκύπτει ότι μονομερής βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας υπάρχει όταν ο εργοδότης επιχειρεί χωρίς τη συγκατάθεση του μισθωτού τροποποίηση των όρων αυτών, χωρίς να έχει τέτοια ευχέρεια από όρο της συμβάσεως ή το νόμο ή τον τυχόν υπάρχοντα κανονισμό εργασίας της επιχειρήσεως, ενώ καταχρηστική άσκηση του διευθυντικού δικαιώματος του εργοδότη υπάρχει όταν η μονομερής μεταβολή γίνεται από αυτόν σύμφωνα μεν με τους όρους της συμβάσεως ή του νόμου ή του κανονισμού εργασίας αλλά καθ' υπέρβαση των ορίων που τάσσονται από την καλή πίστη ή τα χρηστά ήθη ή τον κοινωνικό ή οικονομικό σκοπό του δικαιώματος. Η υπέρβαση των παραπάνω ορίων συνιστά βλαπτική μεταβολή των όρων της συμβάσεως, αφού η μεταβολή αυτή επέρχεται κατά παράβαση του άρθρου 281 ΑΚ. Από τις παραπάνω διατάξεις σε συνδυασμό και με εκείνες των άρθρων 656, 349-351, 57, 200, 288 ΑΚ και 5 παρ. 3 του Ν. 3198/1955 προκύπτει ότι η βλαπτική για τον εργαζόμενο μεταβολή των όρων της συμβάσεως δεν επιφέρει τη λύση αυτής, ούτε υποχρεώνει το μισθωτό να αποχωρήσει από την εργασία του, αλλά παρέχει σ' αυτόν το δικαίωμα είτε να αποδεχθεί τη μεταβολή και να παραμείνει στην εργασία του, οπότε συντελείται νέα, τροποποιητική της αρχικής σύμβαση εργασίας, είτε να θεωρήσει τη μεταβολή ως άτακτη καταγγελία της συμβάσεως από τον εργοδότη και αποχωρώντας από την εργασία του να αξιώσει την οφειλόμενη αποζημίωση, είτε να αποκρούσει τη μεταβολή και να συνεχίσει να προσφέρει την εργασία του υπό τους αρχικούς όρους αξιώνοντας την τήρηση των όρων αυτών. Επιπλέον, εάν η επιχειρηθείσα από τον εργοδότη μεταβολή καθ' υπέρβαση των τασσομένων από τη διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ ορίων προσβάλλει την προσωπικότητα του μισθωτού ως προς την επαγγελματική του αξία και τον εκθέτει στους συναδέλφους του και γενικά στο κοινωνικό του περιβάλλον, ο μισθωτός μπορεί να αξιώσει χρηματική ικανοποίηση για την ηθική του βλάβη από την παραπάνω πράξη του εργοδότη. Στην προκείμενη περίπτωση, με την ένδικη αγωγή του αναιρεσιβλήτου ζητείται να αναγνωριστεί ότι η εκ μέρους των οργάνων της αναιρεσείουσας βλαπτική μεταβολή των όρων της εργασιακής του σύμβασης, δηλαδή ο υποβιβασμός του από τη θέση του Προϊσταμένου του Α/Σ Ιωαννίνων σε απλό υπάλληλο του Α/Σ, είναι παράνομη και να υποχρεωθεί η αναιρεσείουσα να αποκαταστήσει τις συνθήκες εργασίας του και να του καταβάλει τα αναφερόμενα χρηματικά ποσά, ενώ το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφασή του, επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση, δέχθηκε την αγωγή, κατά την παραπάνω νομική βάση της, με τις ακόλουθες ανέλεγκτες πραγματικές παραδοχές: "Η εναγομένη προσέλαβε τον ενάγοντα στις 20-8-1984 με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αόριστου χρόνου ως υπάλληλό της στο Α/Σ Ιωαννίνων. Στις αρχές Απριλίου 2000 τον προήγαγε στη θέση "Supernisor" και το τέλος του Απριλίου του ίδιου έτους λόγω συνταξιοδοτήσεως του προϊσταμένου του Α/Σ Ιωαννίνων Α, η εναγομένη , εκτιμώντας το ευδόκιμο της μέχρι τότε υπηρεσίας του στον Α/Σ Ιωαννίνων, ανέθεσε προσωρινά σ' αυτόν την εξυπηρέτηση της θέσης του προϊσταμένου , κοινοποιώντας σ' αυτόν το υπ' αριθμ. ..... έγγραφό της. Ακολούθως, η εναγομένη, τηρώντας τον εσωτερικό κανονισμό λειτουργίας της, όσον αφορά την εξέλιξη του προσωπικού της με το υπ' αριθμ. ..... έγγραφό της, προκήρυξε την πλήρωση της θέσης αυτής, προκειμένου να υποβληθούν αιτήσεις από τους ενδιαφερομένους υπαλλήλους της. Μετά από αξιολόγηση των αιτήσεων που υποβλήθηκαν, επελέγη για τη θέση αυτή οριστικά ο ενάγων και τοποθετήθηκε στη θέση αυτή με το υπ' αριθμ. ..... έγγραφο της εναγομένης. Στη θέση αυτή υπηρέτησε ο ενάγων μέχρι τις 31-5-2005, οπότε η εναγομένη του κοινοποίησε το υπ' αριθμ. ..... έγγραφό της, με το οποίο του γνωστοποιούσε ότι τον απαλλάσσει των καθηκόντων του ως προϊσταμένου του Α/Σ Ιωαννίνων και τον κατατάσσει πάλι στην προηγούμενη θέση του , στη θέση του δε τοποθετεί την επίσης υπάλληλό της Β. Από το υπ' αριθμ. ..... πρακτικό συνεδριάσεως του Δ.Σ. της εναγομένης και από τις καταγραφόμενες συνομιλίες των μελών του και αυτές του Γενικού Δ/ντή Γ και του βοηθού αυτού Δ, ο οποίος ήταν και εισηγητής της πιο πάνω μεταβολής, προκύπτει ότι η εισήγηση του τελευταίου για αντικατάσταση του ενάγοντος από τη Μαρία Σιάκα, στερείτο παντελώς αιτιολογίας, στηριζόταν δε στην προσωπική του επιθυμία χωρίς να παρατίθενται στοιχεία συγκρίσεως των προσόντων των ενδιαφερομένων ή αιτιάσεις συγκεκριμένες κατά του ενάγοντος για πλημμελή εκτέλεση των καθηκόντων του ή ύπαρξη πειθαρχικών ποινών εις βάρος του. Γι' αυτό και κατά τη συνεδρίαση καταγράφονται πλείστες επιφυλάξεις των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου για την ορθότητα της επιλογής του. Μάλιστα σε ερώτηση εάν προ της εισήγησής του , μελέτησε τους φακέλους των ενδιαφερομένων, ο εισηγητής απάντησε αρνητικά, επιμένοντας στην εισήγησή του, με το δικαιολογητικό ότι η Β, είχε καλή συνεργασία με αυτόν και του ανέφερε συνεχώς και αδιαλείπτως τα τυχόν προβλήματα που παρουσίαζε ο αεροσταθμός. Σε ερώτηση μέλους του Δ.Σ., εάν έλεγξε μήπως ο προϊστάμενος αναφερόταν ιεραρχικά στον άμεσο προϊστάμενό του Ε και επέλυε δια μέσου αυτού τα τυχόντα προβλήματα, ο εισηγητής ουδόλως απάντησε. Τελικώς, κατά πλειοψηφία, ελήφθη η προαναφερόμενη απόφαση που εντέλλεται την αντικατάσταση αυτή του ενάγοντος από τη Β. Προφανώς, η μεθοδολογία αυτή της Β, να αναφέρεται απευθείας σ' αυτόν προσωπικά, παρακάμπτοντας τον άμεσο προϊστάμενό της τότε ενάγοντα ή τον ανώτερο μετ' αυτόν Ε, αξιολογήθηκε από τον εισηγητή ως πλέον ικανό προσόν για την κατάληψη της θέσης του προϊσταμένου του Α/Σ Ιωαννίνων, γιατί ως προς τα λοιπά τυπικά και ουσιαστικά προσόντα υπερτερούσε κατ' αντικειμενική κρίση ο ενάγων. Και τούτο διότι όχι μόνο είχε λάβει μέρος σε περισσότερα της Β σεμινάρια επιμορφώσεως αλλά ούτε καταλογίστηκε σ' αυτόν καθ' όλη τη διάρκεια της υπηρεσίας του στην εναγομένη είτε ως απλός υπάλληλος είτε ως προϊστάμενος επί 5 έτη κάποια αμέλεια ή πειθαρχικό παράπτωμά του, παρεκτός του ότι ο ενάγων γνωρίζει πλην της αγγλικής που κατέχει και η Β και τη λογιστική και έχει ευδόκιμη υπηρεσία ως προϊστάμενος επί 5 έτη. Ο ενάγων κατά το διάστημα που εκτελούσε τα καθήκοντα του προϊσταμένου επέδειξε ζήλο και ενδιαφέρον για παροχή καλύτερων υπηρεσιών της εταιρείας στον Α/Σ Ιωαννίνων, είχε άριστη συνεργασία με το προσωπικό που υπηρετούσε στον αεροσταθμό και φρόντιζε για την αναβάθμισή του . Υπό τα ως άνω πραγματικά περιστατικά εναργώς διαφαίνεται ότι η απόφαση της διοικήσεως της εναγομένης για την αντικατάστασή του δεν εξυπηρετούσε το καλώς νοούμενο εργοδοτικό συμφέρον και έγινε κατά κατάχρηση του διευθυντικού της δικαιώματος. Περαιτέρω, δέχθηκε το Εφετείο, ναι μεν επισυνέβη βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας κατά κατάχρηση του διευθυντικού δικαιώματος, όμως δεν εγένετο με τρόπο που να προσβάλλει την προσωπικότητα του αναιρεσιβλήτου, αλλά με τρόπο απολύτως υπηρεσιακό, μέσα στα πλαίσια συνεδριάσεως του Δ.Σ. της αναιρεσείουσας, χωρίς επιβλαβείς αναφορές στην προσωπικότητα του αναιρεσιβλήτου, αλλά με προφανή επιδίωξη της πλειοψηφίας να επιλέξει άλλο πρόσωπο στη θέση του προϊσταμένου του Α/Σ". Μετά από αυτά ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως από τους αριθμούς 1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τους οποίους, χωρίς να γίνεται στο αναιρετήριο μνεία της βλαπτικής μεταβολής που δέχθηκε το Εφετείο ούτε μνεία των παραπάνω διατάξεων, προβάλλεται η αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβίασε ευθέως άλλως εκ πλαγίου τις διατάξεις των άρθρων 648, 652 και ιδίως 281 ΑΚ, επειδή δέχθηκε ότι η Β τοποθετήθηκε στη θέση του προϊσταμένου αντί του αναιρεσιβλήτου κατά κατάχρηση του διευθυντικού δικαιώματος της αναιρεσείουσας, καθώς και ο πρώτος λόγος αναιρέσεως από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίο προβάλλεται η αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παρά το νόμο δεν απέρριψε την αγωγή ως αόριστη, γιατί δεν αναφέρεται σ' αυτήν ότι συνέτρεχαν, εκτός της υπεροχής των προσόντων του ενάγοντος, και άλλα περιστατικά , ώστε να θεμελιωθεί καταχρηστική άσκηση του διευθυντικού δικαιώματος, βασίζονται σε εσφαλμένη προϋπόθεση και είναι απορριπτέοι, γιατί το Εφετείο , όπως προαναφέρθηκε, δέχθηκε την αγωγή κατά τη νομική της βάση από τη βλαπτική μεταβολή, ενώ με τους δυο πιο πάνω λόγους αναιρέσεως πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για άλλη νομική βάση που δεν δέχθηκε το Εφετείο.

ΙΙ.- Σύμφωνα με το άρθρο 10 § § 1 και 2 του ν. 3260/2004 "Από τη δημοσίευση του παρόντος νόμου λήγει αυτοδικαίως η θητεία των μελών των υπηρεσιακών συμβουλίων των δημοσίων υπηρεσιών, των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου και των νομαρχιακών αυτοδιοικήσεων...Οι διατάξεις αυτής της παραγράφου εφαρμόζονται και για τα με οποιαδήποτε ονομασία συμβούλια ή επιτροπές κρίσεως θεμάτων υπηρεσιακής κατάστασης πολιτικών υπαλλήλων των νομικών προσώπων ιδιωτικού δικαίου, οργανισμών επιχειρήσεων και εταιρειών που ανήκουν στο κράτος ή το κράτος κατέχει το 51%του μετοχικού ή εταιρικού κεφαλαίου ή διορίζει τον διοικητή ή τον πρόεδρο ή το διοικητικό συμβούλιο πλην αυτών που έχουν εισαχθεί στο Χρηματιστήριο και των θυγατρικών τους εταιρειών" (§ 1) και "Από τη δημοσίευση του παρόντος λήγει, επίσης αυτοδικαίως, η θητεία, είτε αυτή καθορίζεται από συγκεκριμένη διάταξη είτε προκύπτει από σύμβαση, των μελών των διοικητικών συμβουλίων ή άλλης ονομασίας συλλογικών οργάνων διοίκησης, καθώς και των μονομελών οργάνων διοίκησης (διοικητών, υποδιοικητών, προέδρων, αντιπροέδρων, εντεταλμένων ή διευθυνόντων συμβούλων, γενικών ή ειδικών γραμματέων, γενικών επιθεωρητών ή επικεφαλής σωμάτων επιθεώρησης, προϊσταμένων των αρχών που προβλέπονται στον ν. 2860/2000 (ΦΕΚ 251 Α'), γενικών ή αναπληρωτών γενικών διευθυντών, διευθυντών ή προϊσταμένων υπηρεσιών, ή άλλης ονομασίας μονομελών οργάνων διοίκησης) υπηρεσιών του Δημοσίου και των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, καθώς και των νομικών προσώπων ιδιωτικού δικαίου, οργανισμών, επιχειρήσεων και εταιρειών του τελευταίου εδαφίου της προηγούμενης παραγράφου, πλην των εξαιρουμένων. Οι διατάξεις αυτής της παραγράφου εφαρμόζονται και για τα λοιπά συλλογικά όργανα (νομοπαρασκευαστικές επιτροπές, επιστημονικά ή γνωμοδοτικά συμβούλια ή επιτροπές κ.λπ.) των αυτών ως άνω φορέων, για τα οποία προβλέπεται ορισμένη θητεία. Εξαιρούνται από τις διατάξεις αυτής της παραγράφου τα αιρετά μέλη ή μονομελή όργανα, αυτά που υποδεικνύονται κατά το νόμο, οργανισμό ή κανονισμό ή συλλογική σύμβαση, από επαγγελματικές οργανώσεις, οι πρόεδροι και τα μέλη των ανεξάρτητων αρχών του ν. 3051/2002 και αυτά που διορίστηκαν μετά την 15.3.2004, καθώς και τα συλλογικά όργανα των Ο.Τ.Α. πρώτου και δεύτερου βαθμού και τα μονομελή όργανα διοίκησης των Ο.Τ.Α. πρώτου βαθμού, το προσωρινό διοικητικό συμβούλιο του Ο.Α.Ε.Ε., οι ανώνυμες εταιρείες "Οργανωτική Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων - Αθήνα 2004 Α.Ε.", "Ολυμπιακό Χωριό 2004 Α.Ε.", "Ολυμπιακά Ακίνητα Α.Ε." και Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή (Ν.Π.Δ.Δ.)" (§ 2 ). Κατά δε το άρθρο 11 § 4 του ίδιου νόμου "Τα μέλη των συλλογικών οργάνων και τα μονομελή όργανα των οποίων η θητεία λήγει σύμφωνα με τις διατάξεις του προηγούμενου άρθρου 10 εξακολουθούν να ασκούν τα καθήκοντα τους έως την αντικατάσταση τους και δικαιούνται ως τότε να λαμβάνουν τις αποδοχές ή την αποζημίωση που προβλέπονται για την άσκηση των καθηκόντων τους".Από τις πιο πάνω διατάξεις προκύπτει σαφώς ότι πρόκειται περί ρυθμίσεως θεμάτων διοικήσεως, που αφορούν στελέχη κατέχοντα επιτελικές θέσεις στην κλίμακα της ιεραρχίας της διοικήσεως των Ν.Π.Ι.Δ. και όχι στο σύνολο των εργαζομένων στα νομικά αυτά πρόσωπα, που κατέχουν θέσεις εκτός της ιεραρχίας διοικήσεως και που επελέγησαν κατόπιν αποφάσεων της ιεραρχίας των διοικήσεων και υπηρετούν με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας στο νομικό πρόσωπο, υπακούουν δε στις εντολές της ιεραρχίας της διοικήσεως και λειτουργούν στα πλαίσια που καθόρισε εκ προοϊμίου η διοίκηση διά των Μονίμων Οδηγιών Διοικήσεως και Γενικών Κανονισμών που επέβαλε η διοίκηση. Στην προκείμενη περίπτωση,το Εφετείο δέχθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση τα εξής: Εκ της διαδρομής του αγωγικού δικογράφου και εκ των εκατέρωθεν ομολογιών των διαδίκων , ως προς την τάξη του Α/Σ Ιωαννίνων και τη θέση που κατείχε ο ενάγων προκύπτει ότι αυτός επελέγη και υπηρετούσε ως προϊστάμενος του Αεροσταθμού Ιωαννίνων , που είναι αεροσταθμός Β' κατηγορίας στο οργανωτικό σχήμα της εναγομένης και ότι αφού τον απάλλαξε των καθηκόντων του, επέλεξε άλλο πρόσωπο για τη θέση αυτή, χωρίς αιτιολογία και με λιγότερα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα. Διατείνεται με συναφή λόγο εφέσεώς της η εναγομένη ότι προέβη στην κρίση και επιλογή ετέρου προσώπου ενεργώντας στα πλαίσια της ασκήσεως του διευθυντικού της δικαιώματος και ενόψει του ότι κατ' επιταγή του ν.3260/2004 έληξε η θητεία του ενάγοντος και δεδομένου ότι αφορά επιλογή στελέχους της ιεραρχίας της διοικήσεως που κατέχει επιτελική θέση. Όμως η θέση αυτή δεν χαρακτηρίζεται ως επιτελική, ούτε χαρακτηρίζεται στέλεχος της διοικήσεως ο ενάγων, ώστε να περιλαμβάνεται και αυτός στις ρυθμίσεις του ν. 3260/2004, καθόσον αυτός εκτελεί τα καθήκοντά του, μετά από νόμιμη επιλογή της εναγομένης ,στα πλαίσια των εντολών που του δίνονται από τη διοίκηση, τελεί σε άμεση εξάρτηση από την υπερκείμενη διοίκηση και εφαρμόζει απαρέγκλιτα τις εντολές της.

Συνεπώς, η εκκαλουμένη δεχόμενη τη μη υπαγωγή αυτού στις ρυθμίσεις του ν.3260/2004, με την αιτιολογία ότι ο Α/Σ Ιωαννίνων είναι Β' κατηγορίας και συνεπώς ο προϊστάμενος αυτού δεν αποτελεί στέλεχος της διοικήσεως της εναγομένης ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε το νόμο. Με όσα παραπάνω δέχθηκε το Εφετείο δεν παραβίασε ευθέως ή εκ πλαγίου τους προαναφερόμενους κανόνες ουσιαστικού δικαίου, αφού διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφαση επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες για ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, δηλαδή ως προς το χαρακτηρισμό ως μη επιτελικής της θέσης του αναιρεσιβλήτου και ως προς το χαρακτηρισμό αυτού ως στελέχους που δεν περιλαμβάνεται στις ρυθμίσεις του ν. 3260/2004. Επομένως, ο τρίτος και ο τέταρτος λόγοι αναιρέσεως από τους αριθμούς 1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ είναι αβάσιμοι και πρέπει να απορριφθούν.

ΙΙΙ.- Όπως προκύπτει από την επισκόπηση της ένδικης αγωγής (άρθρο 561 § 2 ΚΠολΔ ), ο αναιρεσίβλητος εξαιτίας του υποβιβασμού του ζήτησε την επιδίκαση αφενός του ποσού τω 1.175,20 ευρώ για επίδομα θέσης αφετέρου του ποσού των 15.000 ευρώ για χρηματική ικανοποίησή του, όχι όμως και του ποσού των 1.725,20 ευρώ για άτυπη αμοιβή που του χορηγούσε η αναιρεσείουσα , συνιστάμενη στην εικονική εργασία τριών Κυριακών και ρεπώ δυο αργιών. Ωστόσο, με την πρωτόδικη απόφαση επιδικάστηκε το τελευταίο αυτό ποσό, το δε Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση, απορρίπτοντας την έφεση της αναιρεσείουσας , με σχετικό λόγο της οποίας προέβαλε αυτή την αιτίαση ότι παρά το νόμο την υποχρέωσε η πρωτόδικη απόφαση να καταβάλει το άνω ποσό. Η αναιρεσείουσα με τον πέμπτο λόγο αναιρέσεως από τον αριθμό 9 του άρθρου 559 ΚΠολΔ προβάλλει ότι η αναιρεσιβαλλομένη, επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση, με το να επιδικάσει για δήθεν άτυπη αμοιβή συνισταμένη σε εικονική εργασία τριών Κυριακών και ρεπώ δυο αργιών το ποσό των 1.725,20 ευρώ στον αναιρεσίβλητο, επιδίκασε κάτι που δεν ζητήθηκε. Ο λόγος αυτός του αναιρετηρίου είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός. Μετά από αυτά, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το σχετικό με το ως άνω κεφάλαιό της, να παραπεμφθεί η υπόθεση ως προς το κεφάλαιο αυτό για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που εξέδωσαν την προσβαλλόμενη απόφαση, και να καταδικασθεί ο αναιρεσίβλητος σε μέρος των δικαστικών εξόδων της αναιρεσείουσας.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί εν μέρει την υπ' αριθμ. 135/2007 απόφαση του Εφετείου Ιωαννίνων, κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό κεφάλαιο.

Παραπέμπει την υπόθεση ως προς το αναιρούμενο μέρος της για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο σε μέρος των δικαστικών εξόδων της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των πεντακοσίων (500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 4 Νοεμβρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 16 Δεκεμβρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ