Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών

31 Ιουλίου, 2026

Κυριάκος Πιερρακάκης από τη Ρόδο:«Η νησιωτικότητα είναι τεράστιο αναπτυξιακό κεφάλαιο για τη χώρα. Ήρθε η ώρα να πολλαπλασιάσουμε την αξία της»-«Τα νησιά δεν είναι η άκρη της Ελλάδας. Είναι η καρδιά της».

Κυριάκος Πιερρακάκης από τη Ρόδο:«Η νησιωτικότητα είναι τεράστιο αναπτυξιακό κεφάλαιο για τη χώρα. Ήρθε η ώρα να πολλαπλασιάσουμε την αξία της» «Τα νησιά δεν είναι η άκρη της Ελλάδας. Είναι η καρδιά της».

Στη Ρόδο μετέβη χθες το απόγευμα ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Κυριάκος Πιερρακάκης, προκειμένου να συμμετάσχει ως κεντρικός ομιλητής στην εκδήλωση με τίτλο «Τέσσερις Περιφέρειες, Ένα Όραμα», την οποία διοργάνωσαν οι Περιφερειάρχες των τεσσάρων νησιωτικών Περιφερειών της χώρας – (Νοτίου Αιγαίου, Βορείου Αιγαίου, Κρήτης και Ιονίων Νήσων) – σε συνεργασία με το Επιμελητήριο Δωδεκανήσου, το Οικονομικό Επιμελητήριο και το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας.

Στην εκδήλωση παρέστησαν οι Περιφερειάρχες Νοτίου Αιγαίου Γιώργος Χατζημάρκος, Βορείου Αιγαίου Κωνσταντίνος Μουτζούρης, Ιονίων Νήσων Ιωάννης Τρεπεκλής, οι βουλευτές της ΝΔ στο νομό και οι πρόεδροι των θεσμικών τοπικών φορέων.

Στην ομιλία του ο Κυριάκος Πιερρακάκης ανέφερε :

Κυρίες και κύριοι,

Αγαπητοί συνάδελφοι,

Κύριοι Περιφερειάρχες,

Κύριε Πρόεδρε της ΕΝΠΕ (Ένωση Περιφερειών Ελλάδας), φίλε μου Γιώργο,

Κύριε Πρόεδρε του Επιμελητηρίου,

Πρόεδροι Επιμελητηρίων και Συλλόγων,

Στελέχη της Αυτοδιοίκησης,

Πριν από οτιδήποτε άλλο, θα μου επιτρέψετε -κι εμένα με τη σειρά μου- να εκφράσω τη βαθιά μου οδύνη για την απώλεια των πυροσβεστών που έχασαν τη ζωή τους στην προσπάθειά τους να προστατεύσουν ανθρώπινες ζωές και περιουσίες από τις πυρκαγιές. Εκφράζω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στις οικογένειές τους και τη συμπαράστασή μου σε όλους τους κατοίκους της Κρήτης που δοκιμάζονται αυτές τις δύσκολες ώρες.

Η συγκυρία μάς φέρνει σήμερα στη Ρόδο, ένα νησί που πριν από λίγα χρόνια βίωσε μια αντίστοιχα μεγάλη δοκιμασία. Όλοι θυμόμαστε τις εικόνες της πυρκαγιάς. Θυμόμαστε όμως και κάτι ακόμη: το πόσο γρήγορα το νησί κατάφερε να σταθεί ξανά στα πόδια του, χάρη στη συνεργασία της τοπικής αυτοδιοίκησης, της κυβέρνησης, των υπηρεσιών, των εθελοντών και της ίδιας της τοπικής κοινωνίας. Ήταν μια έμπρακτη απόδειξη ότι όταν υπάρχει σχέδιο, συντονισμός, κοινή προσπάθεια, ακόμη και οι πιο δύσκολες στιγμές μπορούν να ξεπεραστούν.

Η Κρήτη σήμερα και η Ρόδος χθες μας υπενθυμίζουν ότι οι συνθήκες μέσα στις οποίες ζουν και αναπτύσσονται τα νησιά μας αλλάζουν με μεγάλη ταχύτητα. Και αυτός είναι ακριβώς ο λόγος που βρισκόμαστε σήμερα εδώ. Για να συζητήσουμε το πώς τέσσερις νησιωτικές Περιφέρειες μπορούν να ενώσουν τις δυνάμεις τους γύρω από ένα κοινό όραμα.

Κρήτη, Βόρειο Αιγαίο, Νότιο Αιγαίο, Ιόνια Νησιά. Τέσσερις διαφορετικές Περιφέρειες, με διαφορετικό μέγεθος, με παραγωγική φυσιογνωμία, διαφορετικές ανάγκες και δυνατότητες. Με ένα όμως κοινό χαρακτηριστικό που καθορίζει την καθημερινότητα των πολιτών και την αναπτυξιακή τους προοπτική: τη νησιωτικότητα.

Για πολλά χρόνια η συζήτηση για τη νησιωτικότητα επικεντρωνόταν κυρίως στις ιδιαίτερες προκλήσεις της. Στην απόσταση, στο πρόσθετο κόστος, στη δυσκολία πρόσβασης. Αυτές οι προκλήσεις είναι πραγματικές και έχουμε υποχρέωση να τις αντιμετωπίζουμε. Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά. Η νησιωτικότητα είναι ένα τεράστιο αναπτυξιακό κεφάλαιο. Και το πιο ουσιαστικό βήμα που μπορούμε να κάνουμε σήμερα είναι το να αλλάξουμε την ίδια τη συζήτηση. Να μη μιλάμε μόνο για το πώς θα αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις της νησιωτικότητας, αλλά για το πώς θα πολλαπλασιάσουμε την αξία της.

Τα νησιά μας βρίσκονται σήμερα στην πρώτη γραμμή του τουρισμού, της ναυτιλίας, της αγροδιατροφής, της καθαρής ενέργειας και της γαλάζιας οικονομίας. Διαθέτουν μοναδικό φυσικό κεφάλαιο, είναι πύλες της Ελλάδας προς τον κόσμο και ταυτόχρονα είναι και τα εξωτερικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αν δούμε τα στοιχεία, γίνεται σαφές ότι δεν μιλάμε απλώς για τέσσερις Περιφέρειες που περιμένουν απλώς στήριξη από το κέντρο, αλλά για τέσσερις ισχυρές Περιφέρειες που παράγουν πλούτο για ολόκληρη τη χώρα.

Το Νότιο Αιγαίο αποτελεί τον μεγαλύτερο τουριστικό πόλο της Ελλάδας, συγκεντρώνοντας το 26,8% των διανυκτερεύσεων. Η Κρήτη ακολουθεί με 22,5% και τα Ιόνια Νησιά με 13%. Μόνο αυτές οι τρεις Περιφέρειες καλύπτουν πάνω από το 60% των διανυκτερεύσεων της χώρας.

Το Νότιο Αιγαίο έχει τον μεγαλύτερο κύκλο εργασιών στον κλάδο των καταλυμάτων, με την Κρήτη να ακολουθεί. Ιδιαίτερη δυναμική καταγράφεται και στο Ανατολικό Αιγαίο, με το Βόρειο Αιγαίο να παρουσιάζει το 2025 τη μεγαλύτερη αύξηση τουριστικών αφίξεων μεταξύ των τεσσάρων Περιφερειών, κατά 7,9%. Σε αυτή την πορεία συνέβαλε και η εφαρμογή της express visa για επισκέπτες από την Τουρκία. Μια στοχευμένη πολιτική που δείχνει τι μπορούμε να πετύχουμε όταν σχεδιάζουμε με βάση τις πραγματικές δυνατότητες του κάθε τόπου. Μπορούμε να ανοίγουμε νέες αγορές, να διευρύνουμε την τουριστική περίοδο και να δημιουργούμε μεγαλύτερο εισόδημα για τις τοπικές κοινωνίες.

Τα νησιά, λοιπόν, είναι ένας από τους βασικούς πυλώνες της ελληνικής οικονομίας.

Το επόμενο στοίχημα είναι να αυξήσουμε ακόμη περισσότερο την αξία που παράγεται σε αυτά. Να προσελκύσουμε περισσότερες επενδύσεις, να δημιουργήσουμε περισσότερες και καλύτερες θέσεις εργασίας και να ανοίξουμε νέες δυνατότητες για τους ανθρώπους τους.

Αυτό τι σημαίνει στην πράξη; Σημαίνει να συνδέσουμε περισσότερο τον τουρισμό με την αγροτική παραγωγή και τη μεταποίηση, να διευρύνουμε την τουριστική περίοδο, να ενισχύσουμε τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις και να φέρουμε περισσότερη τεχνολογία και καινοτομία στα νησιά.

Το ουσιαστικότερο κριτήριο επιτυχίας κάθε περιφερειακής πολιτικής είναι τελικά πολύ απλό: ένας νέος άνθρωπος στη Ρόδο, στη Λέσβο, στην Κέρκυρα ή στην Κρήτη να μπορεί να δει το μέλλον του στον τόπο του. Να μπορεί να μείνει, να εργαστεί, να δημιουργήσει και να χτίσει τη ζωή του εκεί όπου γεννήθηκε. Αυτό είναι η ανάπτυξη.

Για να γίνει πράξη, χρειάζονται μερικές πολύ βασικές προϋποθέσεις: νερό, ενέργεια, λιμάνια, αεροδρόμια, ασφαλείς δρόμοι, ψηφιακές υποδομές, σύγχρονα δίκτυα, καλύτερη διαχείριση αποβλήτων και ισχυρή πολιτική προστασία. Οι στόχοι που έθεσε πριν ο πρόεδρος της ΕΝΠΕ.

Η πρόοδος της ελληνικής οικονομίας μάς δίνει σήμερα περισσότερες δυνατότητες. Η χώρα αναπτύσσεται ταχύτερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο -είναι διπλάσιος ο ρυθμός ανάπτυξης, οι επενδύσεις αυξάνονται, η ανεργία έχει μειωθεί σημαντικά και το δημόσιο χρέος δεν ακολουθεί απλώς σταθερά πτωτική πορεία, ακολουθεί την πιο πτωτική πορεία στον κόσμο. Και αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό. Και το αναφέρω ειδικά για εκείνους που το υποτιμούν, γιατί μια γενιά έμαθε τι σημαίνει να παραλαμβάνει το χρέος από την προηγούμενη. Και έχει μάθει ακόμη περισσότερο το τι πρέπει να κάνει για να μην το παραδώσει κι αυτή στην επόμενη. Είναι εθνική υποχρέωση η διαχείριση του δημοσίου χρέους με τους όρους που το κάνουμε γιατί πληρώσαμε πολύ ακριβά το κόστος.

Αναφέρθηκε πριν ο Γιώργος Χατζημάρκος στο Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης.

Το 2019 οι εθνικοί πόροι του Αναπτυξιακού Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων ήταν 1,8 δισεκατομμύρια ευρώ. Το 2030 θα φτάσουν τα 4,2 δισεκατομμύρια. Μέσα σε έντεκα χρόνια θα υπερδιπλασιαστούν οι εθνικοί πόροι που διαθέτουμε για την ανάπτυξη. Δεν υπάρχει μόνο το ποσό που θα διατεθεί του χρόνου, υπάρχει το ποσό όπως θα διαρθρωθεί μέσα στο χρόνο. Και αυτό έρχεται και απαντάει εν πολλοίς στην πολύ μεγάλη συζήτηση που έχει ανοίξει μετά το Ταμείο Ανάκαμψης τι; Έχουμε πλέον και Εθνικό Αναπτυξιακό Πρόγραμμα και άλλους ευρωπαϊκούς πόρους που έρχονται και -κυρίως- μια αλλαγή κουλτούρας σε σχέση με το πώς μοχλεύεις αυτά τα ποσά. Με το πώς τα πολλαπλασιάζεις μέσα στο χρόνο και το πώς αυτά δρουν μεταρρυθμιστικά στο να «γεννήσουν» κι άλλες επενδύσεις. Γιατί ο πραγματικός πλούτος θα έρθει από τον μετασχηματισμό αυτών των ποσών σε ιδιωτικές επενδύσεις και αυτός είναι ο πραγματικός στόχος που θέτουμε και για τη χώρα συνολικά και για την κάθε Περιφέρεια. Αυτό γίνεται ακόμη πιο σημαντικό τώρα που πλησιάζουμε στο τέλος του Ταμείου Ανάκαμψης

Πρέπει να εξασφαλίσουμε ότι η επενδυτική δυναμική θα συνεχιστεί και ότι η χώρα θα μπορεί να χρηματοδοτεί σταθερά τις δικές της προτεραιότητες.

Αυτή είναι η φιλοσοφία του νέου Εθνικού Προγράμματος Ανάπτυξης 2026-2030, το πρόγραμμα είναι 23 δισ. ευρώ για την επόμενη πενταετία, που κατευθύνει πόρους στις πραγματικές ανάγκες κάθε τόπου.

Και αυτή η προσπάθεια έχει ήδη πολύ συγκεκριμένο αποτύπωμα στις τέσσερις Περιφέρειες.

Στην Κρήτη έχουμε περισσότερα από 480 έργα και παρεμβάσεις, συνολικού ύψους 7,7 δισεκατομμυρίων ευρώ, ανάμεσά τους το νέο αεροδρόμιο στο Καστέλι, ο ΒΟΑΚ και η ηλεκτρική διασύνδεση Κρήτης-Αττικής.

Στο Νότιο Αιγαίο έχουμε 504 έργα, το συνολικό ύψος είναι 5,2 δισ. ευρώ, με σημαντικές παρεμβάσεις στην ύδρευση, στις υποδομές και στη συνδεσιμότητα.

Στο Βόρειο Αιγαίο έχουμε 307 έργα, συνολικού ύψους 2,4 δισεκατομμυρίων ευρώ, από το Καλλονή-Σίγρι και το Φράγμα Τσικνιά μέχρι το Μουσείο Χίου και τα έργα ενεργειακών δικτύων.

Και στα Ιόνια Νησιά περισσότερα από 260 έργα και παρεμβάσεις, ύψους 1,8 δισεκατομμυρίων ευρώ, με την υποθαλάσσια σήραγγα της Λευκάδας, τις μεγάλες παρεμβάσεις ύδρευσης στην Κέρκυρα, το Αχίλλειο και τις κρίσιμες υποδομές συνδεσιμότητας.

Αυτά τα έργα έχουν ιδιαίτερη σημασία, επειδή ένα πρόβλημα που στην Ηπειρωτική Ελλάδα μπορεί να είναι απλώς σημαντικό, εγώ θα πω ότι ειδικά στα νησιά, το αντίστοιχο έργο πολλές φορές δεν είναι απλά σημαντικό, είναι κρίσιμο. Το νερό, η συνδεσιμότητα και η ενεργειακή ασφάλεια, είναι τα χαρακτηριστικά παραδείγματα. Γι’ αυτό και δεν μπορεί να υπάρχει μία και μόνη οριζόντια απάντηση για κάθε περιοχή της χώρας. Ίσες ευκαιρίες δεν σημαίνει ίδιες πολιτικές παντού.

Θέλω, όμως, να είμαι απολύτως σαφής και σε κάτι ακόμη. Δεν αρκεί να εξασφαλίζεις πόρους, να σχεδιάζεις έργα και να τα εντάσσεις σε προγράμματα. Πρέπει και να μπορείς να τα παραδίδεις.

Η μεγάλη πρόκληση της επόμενης περιόδου είναι να μετατρέψουμε κάθε μα κάθε διαθέσιμο ευρώ σε πραγματικό και απτό αποτέλεσμα, τα σχέδια σε ώριμες μελέτες, τις μελέτες σε συμβάσεις, τις συμβάσεις σε έργα και τα έργα σε καλύτερη καθημερινότητα που θα φτάσει στον καθένα και στην καθεμία από εσάς. Οι πολίτες, δηλαδή, πρέπει να μπορούν να δουν παντού την αλλαγή στη ζωή τους. Στο νερό που θα φτάσει στο σπίτι τους, στον δρόμο που θα έχει γίνει ασφαλέστερος, στο λιμάνι που θα λειτουργεί καλύτερα, στην ενεργειακή διασύνδεση που δημιουργεί ασφάλεια, στη δημόσια υπηρεσία που πλέον θα έχει γίνει ψηφιακή, στην επιχείρηση που θα βρίσκει τις υποδομές για να μπορεί να επενδύσει και να μεγαλώσει.

Και αυτή είναι η ανάπτυξη τελικά που έχει και νόημα για τον πολίτη. Και αυτή είναι και η αξία τελικά μιας οικονομίας που είναι ισχυρότερη: όχι οι αριθμοί -και σίγουρα όχι οι αριθμοί από μόνοι τους- οι δυνατότητες που οι αριθμοί δημιουργούν στις ζωές των ανθρώπων.

Η συζήτηση που κάνουμε σήμερα εδώ στη Ρόδο δεν αφορά φυσικά μόνο την Ελλάδα. Αφορά και την Ευρώπη -αναφερθήκατε πριν- και, κυρίως, τη θέση που πρέπει να έχουν οι Περιφέρειες και τα νησιά στο κοινό ευρωπαϊκό μέλλον.

Η Ευρώπη βρίσκεται σήμερα σε μια περίοδο μεγάλων μετασχηματισμών. Η γεωπολιτική αστάθεια, η ενεργειακή ασφάλεια, ο παγκόσμιος ανταγωνισμός, οι ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις -ειδικά η Τεχνητή Νοημοσύνη- αλλάζουν τις προτεραιότητές μας. Πρέπει να επενδύσουμε περισσότερο στην άμυνα, στην ενέργεια, στην καινοτομία, στις νέες τεχνολογίες και, ταυτόχρονα, να μπορέσουμε να ενισχύσουμε και την ενιαία αγορά ρίχνοντας τα εμπόδια, ώστε οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να μπορούν να αναπτυχθούν και να ανταγωνιστούν διεθνώς.

Σε αυτή την προσπάθεια οι Περιφέρειες βρίσκονται στον πυρήνα και πρέπει να βρίσκονται στον πυρήνα. Γιατί η Ευρώπη δεν μπορεί να γίνει πιο ανταγωνιστική αν οι επενδύσεις, η τεχνολογία, οι δεξιότητες και οι ευκαιρίες συγκεντρωθούν μόνο στα μεγάλα οικονομικά της κέντρα. Πρέπει να διαρθρωθούν και να φτάσουν σε κάθε Περιφέρεια και σε κάθε γωνιά.

Αυτή είναι και η σημασία της ευρωπαϊκής πολιτικής συνοχής. Για την περίοδο 2021-2027, η Ευρώπη διαθέτει 392 δισεκατομμύρια ευρώ για να στηρίξει την ανάπτυξη και να περιορίσει τις ανισότητες μεταξύ των Περιφερειών της.

Και τώρα, καθώς συζητούμε για το επόμενο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο 2028–2034, αυτή η αρχή αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία. Οι νέες ευρωπαϊκές προτεραιότητες πρέπει να ενισχύσουν τη συνοχή της Ευρώπης, δεν πρέπει να διευρύνουν τις ανισότητες. Η Ευρώπη δεν μπορεί να γίνει πιο ανταγωνιστική αφήνοντας τις Περιφέρειες πίσω.

Αυτό αφορά κατεξοχήν τα ευρωπαϊκά νησιά. Τα νησιά βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της ενεργειακής μετάβασης, της γαλάζιας οικονομίας, του τουρισμού, των θαλάσσιων μεταφορών, της κλιματικής αλλαγής και της προστασίας -θα το ξαναπώ- των εξωτερικών συνόρων της Ευρώπης. Γι’ αυτό και οι ιδιαίτερες συνθήκες τους πρέπει να αποτυπωθούν -αναφέρθηκαν οι Περιφερειάρχες πριν- στις ευρωπαϊκές πολιτικές και στις ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις.

Το ίδιο υποστηρίζουμε και για την πράσινη μετάβαση. Ο ευρωπαϊκός στόχος είναι κοινός, ναι, αλλά ο δρόμος για να τον πετύχουμε, πρέπει να λαμβάνει υπόψη τη γεωγραφία και τις ιδιαίτερες συνθήκες που υπάρχουν σε κάθε κράτος-μέλος.

Για την Ελλάδα, μια χώρα με μια από τις μεγαλύτερες ακτογραμμές της Ευρώπης, η ναυσιπλοΐα αποτελεί βασική υποδομή εδαφικής συνοχής. Είναι ο τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι μετακινούνται, τα προϊόντα διακινούνται και οι τοπικές οικονομίες παραμένουν συνδεδεμένες με την υπόλοιπη χώρα.

Γι’ αυτό και πρόσφατα στο ECOFIN, είχα την ευκαιρία να υποστηρίξω τη δεκαετή παράταση της φορολογικής εξαίρεσης για τα καύσιμα της ναυσιπλοΐας. Τα εναλλακτικά καύσιμα δεν έχουν ακόμη αναπτυχθεί σε επαρκή κλίμακα και μια πρόωρη επιβάρυνση θα αύξανε το κόστος των θαλάσσιων μεταφορών, το οποίο θα μεταφερόταν, τελικά, σε όλους εσάς, στους κατοίκους των νησιών.

Η πράσινη μετάβαση πρέπει να προχωρήσει, αλλά πρέπει να προχωρήσει με έναν τρόπο που να ενώνει την Ευρώπη, όχι με τρόπο που θα αυξήσει τις αποστάσεις στο εσωτερικό της.

Κυρίες και κύριοι,

Ο χάρτης της Ελλάδας είναι γεμάτος νησιά. Δεν πρέπει, όμως, να βλέπουμε τη θάλασσα ως κάτι που μας χωρίζει. Η θάλασσα είναι ο φυσικός δρόμος που συνδέει το Ιόνιο με το Αιγαίο, την ηπειρωτική Ελλάδα με τα νησιά της και ολόκληρη τη χώρα με την Ευρώπη και τον κόσμο.

Αυτό είναι που κάνει τη σημερινή πρωτοβουλία τόσο σημαντική. Τέσσερις Περιφέρειες -με την απουσία φυσικά του καλού μου φίλου, του Σταύρου Αρναουτάκη, με δεδομένα τα όσα βλέπουμε να συμβαίνουν στην Κρήτη- δεν συναντώνται σήμερα στη Ρόδο απλώς για να παρουσιάσει η καθεμία τα δικά της αιτήματα. Θέλουν να διαμορφώσουν μια κοινή προοπτική, να αποκτήσουν ισχυρότερη φωνή στην Αθήνα και στις Βρυξέλλες και να αναδείξουν τη νησιωτικότητα σε ακόμη μεγαλύτερο αναπτυξιακό πλεονέκτημα.

Χρειαζόμαστε ένα συνεκτικό σχέδιο για το πώς θέλουμε να είναι τα ελληνικά νησιά σε δέκα και είκοσι χρόνια: Συνδεδεμένα, πράσινα, παραγωγικά, ψηφιακά, με ισχυρότερες υποδομές, με περισσότερες επενδύσεις και με ευκαιρίες για τους ανθρώπους τους.

Αυτό σημαίνει για μένα «Τέσσερις Περιφέρειες – Ένα Όραμα».

Και θέλω να κλείσω με κάτι πολύ συγκεκριμένο. Γνωρίζετε καλύτερα από οποιονδήποτε τις ανάγκες των νησιών σας. Γνωρίζετε πού υπάρχουν οι μεγαλύτερες δυνατότητες, πού υπάρχουν οι καθυστερήσεις και πού ένα έργο μπορεί πραγματικά να κάνει τη διαφορά, πού μπορεί να αλλάξει την καθημερινότητα και την προοπτική ενός τόπου.

Η δική μας δουλειά είναι να ακούμε, να συνεργαζόμαστε, να βρίσκουμε λύσεις και να σας δίνουμε τα εργαλεία και τους πόρους και να κάνουμε μαζί πράξη όλα όσα σχεδιάζουμε.

Γι’ αυτό, λοιπόν, είμαστε εδώ. Για να ξεπεράσουμε εμπόδια και καθυστερήσεις, να δημιουργήσουμε περισσότερες ευκαιρίες για κάθε νησί και κάθε πολίτη.

Τα νησιά μας δεν είναι η άκρη της Ελλάδας. Είναι η καρδιά της.

Δεν είναι η άκρη της Ευρώπης. Είναι η πρώτη γραμμή στο μέλλον της.

Σας ευχαριστώ πολύ.

ΑΠΟ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ